facebook

Zmiany w PIT obowiązujące od stycznia 2016 r.

Nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadziła zmiany, które będą dotyczyć zarówno płatników jak i podatników podatku.

Zmiany dotyczące podatników (pracowników).

Zmiany ustawy zakładają, iż wolne od podatku dochodowego będą świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem dzieci pracowników w żłobkach, klubach dziecięcych lub przedszkolach. Oznacza to, iż pracownicy, którzy otrzymają od pracodawcy dopłaty z zakładowego funduszy świadczeń socjalnych na pobyt dzieci w przedszkolach, żłobkach czy klubach dziecięcych nie będą musieli płacić podatku z tego tytułu.

Powyższe zmiany obejmą również sytuacje, w których dopłaty dla pracowników na pobyt dzieci w przedszkolach, żłobkach czy klubach dziecięcych nie będą pochodzić z zakładowego funduszy świadczeń socjalnych. Wówczas zwolnione od podatku będą świadczenia do określonych w ustawie miesięcznych limitów, tj.:

  • 400 zł – w przypadku gdy dziecko pracownika będzie pozostawało pod opieką sprawowaną przez opiekuna, żłobka lub klubu dziecięcego,
  • 200 zł – w przypadku gdy dziecko pracownika będzie uczęszczało do przedszkola.

Dodatkowo, w przypadku podatników zmiany dotyczą opodatkowania nieujawnionych źródeł przychodu. Co prawda stawka opodatkowania nieujawnionych źródeł przychodu pozostanie na niezmienionym poziomie, jednakże doprecyzowano sytuacje, w których będzie miała zastosowanie. Skutkiem wprowadzenia przepisu mówiącego o tym, iż w przypadku braki przeciwnego dowodu przyjmuje się, że przychody pochodzą z czynności, które mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy (art. 2 ust. 6 ustawy o PIT) jest to, iż niewystarczające będzie w przypadku nieujawnionych źródeł przychodu powoływanie się podatnika na nielegalne czerpanie korzyści np. z prostytucji (trzeba będzie to udowodnić).

Zmiany dotyczące płatników (pracodawców).

Nowelizacja ustawy o PIT zakłada również korzystne zmiany dla płatników (pracodawców). Będą oni mogli zaliczyć sobie do kosztów uzyskania przychodów koszty, które nie zostały sfinansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych poniesione na:

  • utworzenie zakładowego żłobka, zakładowego klubu dziecięcego lub przedszkola – tj. koszty nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji, modernizacji, remontu środków trwałych lub nabycia innych składników majątku,
  • prowadzenie zakładowego żłobka, klubu dziecięcego lub przedszkola do wysokości określonych w ustawie miesięcznych limitów, tj. 400 zł w przypadku żłobka lub klubu dziecięcego, lub 200 zł w przypadku zakładowego przedszkola,
  • dofinansowanie pracownikowi wydatków na pobyt dzieci w żłobkach, klubach dziecięcych lub przedszkolach do wysokości określonych w ustawie miesięcznych limitów, tj. 400 zł w przypadku żłobka lub klubu dziecięcego, lub 200 zł w przypadku zakładowego przedszkola.

Zmiany w PIT-11.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z 17.11.2014 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zmianie uległ formularz PIT-11, w którym płatnicy (pracodawcy) mają obowiązek wykazać dochody pracowników. Pojawiło się z nim nowe pole, które płatnik będzie zobowiązany wypełnić w stosunku do dochodów uzyskanych przez podatników  od 1 stycznia   2015 r. W polu tym płatnik będzie musiał zaznaczyć czy podatnik ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy (tj. posiada status polskiego rezydenta podatkowego) i w efekcie powinien opodatkować w Polsce swoje światowe dochody, czy też ma on tzw. ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (tj. posiada status polskiego nierezydenta podatkowego), co oznacza konieczność zadeklarowania do opodatkowania w Polsce jedynie dochodów uzyskanych ze źródeł położonych w Polsce. W praktyce oznacza to dodatkowy obowiązek spoczywający na pracodawców polegający na ustaleniu statusu rezydencji podatkowej pracownika (co wiąże się z koniecznością uzyskania informacji, w którym kraju podatnik posiada centrum interesów osobistych i gospodarczych). Dodatkowo płatnik powinien również posiadać informację na temat długości pobytu swojego pracownika w Polsce oraz w innych krajach w celu ustalenia, czy jego pobyt w Polsce przekroczy 183 dni w roku podatkowym (rezydentem jest bowiem osoba, który przebywa na terenie kraju co najmniej 183 dni w roku lub jej centrum interesów osobistych lub gospodarczych jest w Polsce).